اقدام آمریکا در ممانعت از ورود حمیدابوطالبی،نماینده ایران به سازمان ملل متحد از منظر حقوق بین الملل

مهوش منفرد (پژوهشگر دکتری حقوق بین الملل دانشگاه تهران)

علیرضا محمدی مطلق ( دانش آموخته حقوق بین الملل)

-حمید ابوطالبی

همانطور که همگی شاهد هستیم با پایان یافتن دوره نمایندگی محمد خزاعی سفیر ایران در سازمان ملل متحد، حمید ابوطالبی به عنوان سفیر جدید کشورمان در این سازمان معرفی شده است. اخبار مربوط به انتخاب حمید ابوطالبی به عنوان نماینده دائم ایران با این محور که او در جریان اشغال لانه جاسوسی (سفارت آمریکا) در سال 1358 دخالت داشته خیلی سریع در صدر اخبار رسانه های غربی قرار گرفت.

اگرچه آقای ابوطالبی قبلاً در چند کشور اروپایی نظیر ایتالیا، استرالیا، بلژیک و اتحادیه اروپا سفیر بوده است، اما مسأله حضور احتمالی او در آمریکا سر و صدا و جنجال برپا کرده است. در همین خصوص متعاقب اعتراضات سناتورهای ایالات متحده آمریکا  نظیر چارلز شومر، جان مک­کین، تد­کروز و رابرت منندز و درخواست آنها مبنی بر عدم صدور ویزا برای حمید ابوطالبی، سنای آمریکا به اتفاق آرا لایحه ممانعت از ورود سفیر ایران در سازمان ملل را به صورت شفاهی و به دلیل دست داشتن در تسخیر لانه جاسوسی  به تصویب رساند. اگرچه این طرح هنوز به امضای ریاست جمهوری ایالات متحده نرسیده است اما این اقدام براساس قواعد حقوق بین­الملل قابل تأمل به نظر می­رسد.

برای تحلیل حقوقی کوتاه در قضیه حاضر باید متذکر شد، اصولاً وضعیت یک سازمان بین­المللی و نمایندگان کشورها در آن و ارتباط آنها با دولت‏ میزبان برخلاف تجربیات نخستین جامعه بشری‏ امروزه در وهله نخست مبتنی بر قواعد قراردادی‏ (Conventional) است. قواعد قراردادی از منشور گرفته تا معاهدات 1961 و 1963 وین در خصوص روابط دیپلماتیک و کنسولی و 1975 وین در خصوص مصونیت هیات­های نمایندگی دولت ها نزد سازمانهای بین­المللی و...خصوصاً کنوانسیون 1946 و قرارداد مقّر را می‏تواند دربرگیرد. ..

ااین مساله دارای ابعاد حقوقی است که از منظر حقوق بین الملل قابل تحلیل و بررسی است در این نوشتار بر آنیم تا بصورت هر چند مختصر به تحلیل این امر پرداخته شود...

برای مطالعه بیشتر به ادامه مطلب رجوع فرمایید.